اين جاهلان که ...

اين جاهلان که ...

به نام دين، سر دين را شكستند

  

سجاد تقوي<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />


بدعت در دين، امر نكوهيده‌اي است كه به هر نام و هدفي كه باشد، سرانجام جز خسران و ضربه بر اصل و سيماي دين، حاصل ديگري ندارد. بدعت به معناي ايجاد و ابداع شيوه‌اي جديد يا افزودن مسأله‌اي نو به دين است كه سابقه و زمينه ديني ندارد و برخلاف اصول است. اين كار معمولا از سوي افرادي صورت مي‌گيرد كه در پي اين امر، منافعي دارند. غالبا آنهايي كه اقدام به بدعت‌گذاري در دين مي‌كنند، كساني هستند كه از راه‌هاي معمول و متداول نتوانسته‌اند براي خود جايگاه مناسبي را در ميان متدينان فراهم سازند و از طريق صحيح و سالم، قادر نبوده‌اند كه در اعتلاي مذهب گامي بردارند يا اينكه اشخاص غافل و جاهلي هستند كه به گمان خود از اين راه، مي‌‌توانند خدمتي به دين و دين‌داران كنند. اين دسته، مصداق بارز افرادي هستند كه امام صادق(ع) در حديثي آنها چنين را معرفي مي‌كنند: «انكسر ظهري رجلان؛ عالم متهتك و جاهل متمسك»: دو نفر كمر مرا شكستند؛ عالم بي‌دين و هتاك و نيز جاهل و ناداني كه صرفا عامل به ظاهر دستورات دين توجه مي‌كند.


ôôô


دين و امور ديني به دليل اهميتشان در جامعه، همواره مورد توجه افراد گوناگون با انگيزه‌هاي متفاوت بوده‌اند، در اين ميان عده‌اي هم پيدا شده‌اند كه از كنار آن به سودجويي و كاسبي پرداخته، براي خود مقام و مرتبه‌اي كاذب دست و پا كنند. مادحين اهل بيت(ع) با توجه به وظيفه سنگيني كه بر عهده دارند، همواره در كانون توجه مردم و مؤمنان، به ويژه جوانان هيأتي قرار دارند كه به تبع، بسياري از اعمال و سخنان آنان در زير ذره‌بين قرار مي‌گيرد. به همين دليل اين جايگاه، هميشه از سوي عده‌اي فرصت‌طلب و سودجو يا در بهترين حالت، جمعي جاهل، مورد سوءاستفاده قرار گرفته و مي‌گيرد.


متأسفانه در چند سال اخير، با اقبالي كه عامه مردم، به ويژه جوانان به هيئات مذهبي پيدا كرده‌اند، همان عده اندك از راه‌هاي مختلف و با بدعت‌گذاري‌هاي گوناگون سعي كرده‌اند، توجه بخشي از مردم را به سمت خود جلب كنند؛ ابداع سبك‌هاي جديد نوحه‌خواني كه عموما با استفاده از آهنگ‌ها و ترانه‌هاي پيش از انقلاب و پس از آن، غربي و حتي بعضا مبتذل ساخته مي‌شوند و آن عده به اصطلاح مداح، منتظرند تا توليدي جديدي با سبكي نو از سوي ترانه‌خوان‌هاي داخلي يا گاه خارجي عرضه شود تا سريعا با استفاده از آن و تنها با تغييرات نسبتا جزيي در اشعار آن ـ در جلسات متعددي كه روز به روز هم بر تعداد آن افزوده مي‌شود ـ دستاورد تازه خود را ارايه كرده، خلاقيتشان را به نمايش بگذارند. بايد گفت كه غالب اين سبك‌ها و ابداعات، تنها خوش‌رنگ و لعاب‌اند و براي تحريك لحظه‌اي احساسات شنوندگان، كارآيي داشته، از كمترين بار محتوايي برخوردارند. عموم مداحاني كه به اين شيوه گرايش پيدا كرده و اينچنين عمل مي‌كنند، افراد جواني هستند كه بدون گذراندن سلسله‌مراتب و مراحل مداحي و به قولي، استفاده از استاد و عمل كسب معرفت و آشنايي با سيره اهل بيت(ع) و حوادث تاريخي مانند وقايع عاشورا، صرفا به دليل ارايه سبكي جديد و استفاده عده‌اي از دوستان و هم‌فكران به عنوان پامنبري كه همه‌جا به دنبال او هستند و به اصطلاح مجلس گرم‌كن‌اند، به صورت ناگهاني نام و شهرتي كسب كرده‌اند كه البته پس از دوره‌اي مشهور بودن، از يادها فراموش مي‌شوند، چرا كه سبك جديدتري با ابداعات تازه‌اي عرضه مي‌شود كه بازار قبلي‌ها را كساد مي‌كند.


اين جماعت در روضه‌خواني‌ها و بيان وقايع تاريخي نيز جفاي بسياري در حق اسلام روا مي‌‌دارند، چرا كه به دليل ناآشنايي با اصل و حقيقت ماجراها، صرفا براي تحريك احساسات مخاطبان و افزودن بر شور و حرارت مجلس، تحريفات بسياري را در هر موضوع تاريخي انجام مي‌دهند. گاهي اوقات چنان يك حادثه تاريخي را قلب مي‌كنند كه زدودن اثرات منفي به جا مانده از آن بر اذهان مردم (هرچند عده زيادي هم نباشند)، كار سختي خواهد بود (در اين زمينه سخنان ديگري هم براي گفتن وجود دارد كه مجال ديگري مي‌طلبد).


اما بدعت‌گذاري هاي اين عده به همين‌جا ختم نمي‌شود. آنان كه هدف خود از انجام اين قبيل كارها را جذب جوانان با گرايش‌ها و ظواهر مختلف بيان مي‌كرد. بدين وسيله هر كاري را توصيه مي‌كنند، علاوه بر سبك‌هاي مداحي و نوحه‌خواني، در نحوه عزاداري هم نوآوري‌هايي داشته‌اند. تغيير شيوه سينه‌زني و انجام اعمالي در خلال آن ـ كه شباهت بسياري به حركات موزون دارد ـ كوبيدن سر خود در هنگام به اصطلاح شور به ديوار يا پنجره و يا كوفتن بعضي اشيا مانند ميكروفون به سر و صورت كه باعث لطمه ديدن و جراحات شديد مي‌شود، هم از ابداعات اين جماعت است.


اما قضيه هنگامي بغرنج‌تر مي‌شود كه به مضمون اشعار سبك و تقريبا بي‌محتواي آنان هم نظر داشته باشيم. متأسفانه در بسياري از اين نوحه‌ها و مديحه‌سرايي‌ها، مطالبي بيان مي‌شود كه جز وهن ائمه اطهار (عليهم‌السلام) و زير پا گذاردن اصول محكم و اساسي دين، چيز ديگري را در پي ندارد. طراح مسائلي چون «خداي من علي(ع)» يا بخشودگي گناهان تنها در اثر گريه براي امام حسين(ع) و... يا طرح مطالب سبكي در ميلاد ائمه(ع) كه حقيقتا قلم از بيان آنها شرم دارد، مورد نكوهش علما و مراجع ديني نيز قرار گرفته است كه موضع‌گيري‌هاي شديد‌اللحن آيت‌الله مكارم شيرازي از نمونه‌هاي آن است و البته استاد شهيد مرتضي مطهري هم در برخي از آثار خود، از جمله «حماسه حسيني»، ايجاد بدعت در مراسم‌هاي ديني و روضه‌خواني اهل بيت(ع) را مورد نقد و نكوهش قرار داده است.


اين اقدامات موهوم، ابعاد ديگري نيز دارد كه قمه‌زني و ايجاد جراحات شديد در بدن از آن جمله است. در حالي كه بيشتر مراجع عظام، حكم به حرمت اين عمل صادر كرده‌اند و به ويژه رهبر انقلاب، چند سال پيش ـ كه اين قبيل اقدامات، بسيار مورد توجه رسانه‌هاي ضداسلامي و غربي قرار گرفته، دستاويز مناسبي براي آنها جهت معرفي چهره‌اي زشت و خشن از اسلام در افكار عمومي فراهم كرده بود ـ نيز رسما قمه‌زني را حرام اعلام كردند ـ كه البته بيشتر كساني كه سابقا اين كار را انجام مي‌دادند نيز پيروي كردند. طبيعي است، اگر واقعا كساني كه به اين كار غيرشرعي اقدام مي‌كنند و قصد همدردي با اهل بيت(ع) و خون ريختن در جهت همراهي با نهضت آن عزيزان را دارند، مي‌توانند براي اجراي اين عقايد خود، با مراجعه به مراكز اهداي خون، امكان درمان بيماران نيازمند را فراهم كنند. با تأسف بسيار از سال گذشته و با امكان مساعدي كه براي زيارت عتبات عاليات فراهم شده بود و خيل گسترده عاشقان به اماكن مقدس سفر مي‌كردند، همان عده اندك، فرصت را مناسب يافته در فضاي شلوغ و پرسروصداي عتبات، خاصه كربلاي معلي، هر اقدامي را كه در ايران و در انظار عموم موفق به آن نمي‌شدند، انجام دادند. مثلا در روز اربعين چند دسته 10ـ15 نفره در ابتداي صبح، در حالي كه همگي بر اثر قمه زدن، با صورت و لباس‌هاي خوني بودند، از فضاي مطهر بين‌الحرمين به عزاداري پرداختند كه اين عمل آنان باعث تعجب بسيار و البته تأسف قاطبه زايران شد. اين عده در همين حال به سمت حرم امام حسين(ع) و پشت به بارگاه حضرت ابوالفضل(ع) (در جهت خلاف قبله) نماز خواندند و پس از آن، در حالي كه به گردنشان قلاده بسته بودند و عوعو مي‌كردند، به سوي حرم اباعبدالله(ع) به صورت چهار دست و پا حركت كردند و سپس در صحن مطهر حرم، در حالي كه با يك دست، قلاده گردن خود را گرفته بودند، با دست ديگر به سينه مي‌كوبيدند و...


با نگاهي گذرا به عملكرد اين افراد، آنچه به ذهن مي‌رسد، شباهت اين كارها با اعمال برخي گروه‌هاي سرخ‌پوست يا شيطان‌پرست در غرب است كه به سرعت هم در حال رواج و اقبال جوانان ناآگاه در سراسر جهان و حتي در ايران هستند.


تاكنون در شبكه‌هاي تلويزيوني و رسانه‌هاي ضداسلامي در جهان، با استناد به از اين قبيل صحنه‌ها ـ كه در برخي كشورهاي ديگر از جمله هند و پاكستان هم معمول است ـ توليدات زيادي بر عليه اسلام و مسلمين و معرفي چهره‌اي خشن و زشت، ساخته شده كه قطعا اثرات منفي را بر اذهان جهانيان بر جاي گذاشته است و همواره در مناسبت‌هاي مذهبي مسلمانان، خبرنگاران رسانه‌هاي غربي، منتظرند تا چنين سوژه‌هايي را شكار كرده، خوراك تبليغي مناسبي را براي اربابان خود فراهم كنند.


ôôô


راه مقابله با اين عده ـ كه تعداد چنداني هم ندارند ـ بايكوت آنها و رويگرداني از مراسم آنان است. بسياري از مداحان معروف و باسابقه نيز كه با معرفت در اين زمينه فعاليت مي‌كنند، همواره نسبت به اقدامات اين جماعت مداح‌نما انتقاد داشته‌، از لزوم مقابله با آنها، سخن به ميان آورده‌اند. باشد كه پس از اين، كمتر شاهد اين قبيل بدعت‌ها ـ كه بيشترين ضربه را بر پيكره مذهب وارد مي‌كنند ـ باشيم.

 

 

http://www.baztab.com/index.asp?ID=17638

/ 2 نظر / 19 بازدید
Danceage.com

سلام.موزيک برای وبلاگ شما در | http://persian.danceage.com - جديد ترين آلبوم هاي ايراني و خارجي.حتما سر بزنيد.

فرزاد

سلام وبلاگ حيلي باحالي داري ولي حيف که از عکس استفاده نکردي آخه يه عکس مي تونه يه دنيا مفهوم رو برسونه . درسته که اين کار تو پرشين بلاگ سخته ولي من يه راه حل برات دارم کافيه به آدرس URL مراجعه کني و طبق راهنمايي اونجا عمل کنط اگه مشکلي داشتي بهم ميل بزن اگرم موفق شدی يه ميل بهم بزني ممنون ميشم.فعلا قربانت